..ან..
..ან..შენ გირჩევნია
მსხმოიარე
ყვავებით ნაძვებს
ესროლო გირჩი-
ააფრინო
ყვავებთან ერთად
შენი ტკივილი,
ვით ბავშვების
"პეპელა"ფრანი,
სამ პერიოდში,
პირობითად,
მაინც რომ კვდება,
შენს ინფანტილურ ღიმილამდე,
და ასე დარჩე...
მეც მახსენდება ჯადოქრობა,
სარეცხის ჯოხით
დავდევდი ვით (არ)გასაქრობად
განწირულ საგნებს,-
და რომ საგნების
უჩვეულო გამექცა ჯოგი
ბოლოს და
ახლა
დღე-ღამეთა მიჯნამდე აგნებს
ადევნებული უსულგულო ცხოველებს
დაღლა...
რა რჩება?
მხოლოდ-
მწუხარების ამ სიმაღლეზე
ჩვენი თავიდან
ავაფრინოთ
ჩვენივ თავები,
ან ერთმანეთის
სიცხოველეს
დავუწყოთ დევნა...
2008.
