ელენ!
ელენ!ამ ნასახლარზე,რომ იღვიძებს მოწყენა,მარტო
მე ვერაფერი...შესაფერი ამინდი დადგა-
მწიფე საზამთროს ნაჭერივით...და ისე მატკბობს,
სევდაც კურკებად
მივაყოლე
და გულზე მადგას.
ამ ნასახლარზე წიგნებივით დამტოვე:ღია,
წაუკითხავი...სურნელება ახალი წიგნის
მაგიდებიდან,ფანჯრებიდან...ქარია...მიაქვს
...
სადღაც იქ,შიგნით-
სუიციდის თამაში მართობს,
გარეთ-მარტივად
ერითმება მოწყენას მარტი.
მაგიდის წიგნზე სათვალეა...დაგირჩა,ელენ!
და შენი თმებიც სავარცხელში სარკის წინ გტირის-
შენს იქით,ანუ ათასერთი სიზმარის მერე...
2008.
