კვიტატიანი ქეთი

 

 

შენ გიყვარდა ლურჯი ფერი
და გხიბლავდა ყველაფერი,
შენ გიყვარდა გემო ყავის
და უზომოდ ქება თავის.
არ იღებდი ყველას მზერას,
სიყვაულის ისევ გჯერა,
სევდიანმა შენმა მზერამ
ბევრი გული ააძგერა.
ოჰ, ეს კაციც შენი არი,
ფიქრობ გახდეს იქნებ ქმარი?
მან გაჩუქა ბევრი ვარდი,
მერე აღარ შეუყვარდი.
თმას იღებავ, დღეს გაქვს შავი,
სულ დაკარგე მგონი თავი,
წარამარა იცვლი კაბებს
და სიგამხდრის იღებ აბებს,
უკვე დროა კერო, ქარგო,
შენ დაბერდი, ჩემო კარგო.

.